Terwijl onderweg de regen met bakken uit de lucht kwam was op het eindpunt van onze lange reis de zon zichtbaar en gaf de thermometer 32 graden aan. Nauwelijks de deur geopend kwam de warmte me tegemoet en dat zou de volgende dagen ook zo blijven, veel zon, heel veel zon en temperaturen boven de 35 graden zodat pas in de avond het lichaam tot leven kwam. Het was wel heerlijk in een onthaast omgeving met goed gezelschap en prima onderkomen. Wat dat betreft hadden we niets te klagen en dachten vooral aan al die mensen die weggespoeld waren op vakantie, niet alleen in Nederland ook in het buitenland.

Terug in Nederland scheen de zon ook, de beloofde afkoeling is niet gearriveerd en zo konden we gisteren wederom een dag boven de 30 graden noteren al moesten we daarvoor wel naar de oosterburen. Lang duurde dat niet aangezien een behoorlijk onweerscomplex zich aanmeldde die we in droge omstandigheden over ons heen hoorden uitgestort worden. Een half uurtje later was het droog en iets koeler, al is 26 graden met een hoge luchtvochtigheid niet koud. Terug in Nederland zagen we dreigende luchten, al bleef het droog en dat was een mooie reden de avond af te sluiten bij onze trouwe italiaan. De vakantie is bijna voorbij, het weekend is over als toetje en vanaf volgende week leven zoals het leven is.

Mij hoor je niet klagen over de vakantie, het is ook wat je er van maakt …..

Op tv test Radar (Ned 1) broodjes uit de supermarkt. Leuk om te zien, eten doe ik ze niet, de bakker blijft smakelijker en niet alle macht moet naar de supermarkten, zo eet ik lekker en anti-supermarkt. Oh ja, ik heb jaren nachtdiensten gedraaid op een broodfabriek, dan weet je het wel, zeer verantwoord, alleen de smaak ….

Ondertussen lopen mijn gedachten door de dag. Het is de derde maandag van januari, business as usual in de oneven weken alleen wat later dan anders. Al was ik niet vroeg op, gesprekken rond 12 uur zijn niet mijn sterkste gesprekken. Aandacht is niet vanzelfsprekend, luisteren gaat een stuk makkelijker.
Een uurtje later schoof ik aan een tafeltje waar een vriendin van overzee zat en na de koffie te hebben besteld hebben we leuk, gezellig en ontspannend zitten babbelen, al werden we geleidelijk ingesloten door een familie waarvan ik het idee had dat een bulluitreiking op stapel stond. Dat heb je in een studentenstad, voor je het weet zit je er midden in.

Buiten vond de regen zijn plek op de steentjes die er goor uitzagen en na een broodje liepen we de markt over naar wat adresjes voor leuke dingen. Het geld kwam niet echt uit de portemonnee, ik kon niets bedenken, merkte ook dat de stemming wat zakte en dat ik moe werd. Waar het aan lag, geen flauw idee, al kon ik wel iets bedenken, echter het zou nooit aantonen of het de waarheid zou zijn. We namen afscheid tot een volgende keer en na een korte rit vond ik mijn auto terug op een parkeerplaats. Op de radio hoorde ik dat het vandaag Blue Monday is, de meest deprimerende dag van het jaar …. oh, zo blauw was het niet en ik ken dit vooral als een song van New Order. Ze weten elke keer wat te bedenken, maar je kunt er niets mee.

Niet van mijzelf, wel vermeldingwaardig ….
http://www.tessonome.com/?p=9940

Het begon al vroeg, vrijdagmiddag richting het zuiden naar een receptie ter gelegenheid van een opening. Om 9 uur zou het afgelopen zijn, echter we stapten veel later de deur uit na een gezellige avond en zo was de zaterdag al aangebroken voordat we thuis waren.

De wekker ging vroeg, ik had afgesproken vroeg op de plek van ontmoeting te zijn en kwam daar een net zo slaperig en vermoeide medebouwer tegen. Paar minuten later kwam nummer 3 zodat we richting de TT Hallen konden rijden en daar onze spullen konden uitladen. We waren ruim voor opening zodat we wat rond konden kijken wat er zoals stond. Veel oud geallieerd spul, behoorlijk wat lege plekken, vooral buiten op het plein en dat was niet zoals gezegd was.
De eerste uren heb ik wat zitten lezen, praten en koffiedrinken voordat het echt op gang kwam. Daarna ging het vlot, veel mensen aan de kraam die van alles vroegen en vertelden en voor we het wisten was het afgelopen. Na ingepakt te hebben vertrokken we richting huis en nadat ik iedereen had uitgeladen reed ik richting het huis waar ik me in een feest zou storten.
(more…)

Al maanden geleden voordat de zomer zich volledig ontplooide hadden we een uitnodiging gekregen voor een straatfeest. We wonen nu bijna 8 jaar in deze buurt en tot nu was er nooit was georganiseerd, niet dat het zo belangrijk is, want uiteindelijk leer je de mensen wel kennnen die jij leukt vindt en jouw ook leuk vinden. Ik ken mijn buren en een deel van mijn overburen en achterburen. Afgelapen zaterdag was het zover, in de voorgaande dagen zag ik de voorbereidingen voor mijn huis vorm krijgen en in de loop van de zaterdagmiddag was mijn stukje straat veranderd in een gezellig feestterrein. Voordat de volwassenen begonnen, kregen de kinderen wat vertier aangeboden. Na een uurtje was dat afgelopen, werd de biertap geopend en de roosters voor de bbq opgewarmd.

In eerste instantie schrok ik wat van alle mensen en ben eerst terug naar huis gegaan om daarna weer de straat op te gaan. Met wat biertjes achter de kiezen liep het wat beter, al maak ik me er wel eens zorgen om hoe moeilijk ik soms sociaal functioneer. Dit was ook behoorlijk massaal en alle gesprekken begonnen ongeveer hetzelfde behalve bij de mensen die ik wel kende. Met hoe je heet en waar je woont ging het wel en daarna probeerde ik de vraag te voorkomen over wat ik doe, tja ik doe van alles maar werk niet zoals werken gezien wordt. Niet dat ik me daardoor minder voel, ik heb geen werk meer nodig om iemand te zijn. Het was een gezellig feest, de sfeer was goed en veel buren hadden de moeite genomen mee te doen en zo eindigde ergens in de nacht het feest, hoorde zondag dat het rond 4 was geweest. Ik kon wel op mijn benen staan maar mijn hoofd was hoteldebotel en zo kwam ik ook het bed in, alwaar manlief lekker lag te slapen en ik geen enkele poging daartoe kon doen omdat het domweg niet lukte. Omdat we zondag ook een afspraak hadden, was het een aardige aanslag op mijn conditie, maar goed, er zijn slechtere redenen om je moe te voelen.

Dat het komkommertijd is, is aan alles te merken, om ons heen is het stil, veel mensen hebben hun vakantie gepland op hetzelfde moment zodat momenteel veel buren er niet zijn. Dat is best relaxed, kan ik mijzelf rustig horen lezen in de tuin, al is het weer sinds vandaag wat minder. We hadden zon en daar was alles mee gezegd. Het is wel zomer, dat merk ik ook aan andere dingen, mensen die opeens doordeweeks tijd hebben, terwijl ze de rest van het jaar nauwelijks aan zichzelf toekomen laat staan aan een ander. Het zal me nu ook meer opvallen omdat zelf geen onderdeel meer uitmaak van de rat-race-maatschappij.

Ook een geneugte van de zomer zijn de herhalingen op tv. Net als de dunne krant vraag ik me toch af of we in de zomer minder serieus genomen worden, alsof we herhaling op herhaling moeten zien om eindelijk te begrijpen wat we hebben gezien, waardoor we het nog erger gaan vinden. Ik vind het onbegrijpelijk, men kan toch ook iets origineels bedenken. Een klein beetje in die richting gaat Zomergasten bij de VPRO. Het programma bestaat al jaren, daar is niet nieuws aan, regelmatig zit een andere presentator aan tafel en lang niet alle gasten zijn boeiend. Zodoende keek ik zelden, al werd ik vanavond wel getrokken. Ik had de huidige presentator Jelle Brandt Cortius gezien in een serie over Rusland en dat vond ik wel interessant. Vanavond ontving hij Jan Marijnissen en dat gaf geen onaardige tv. De gekozen fragmenten waren interessant, ze kwamen uit een tijd die ik historisch gezien interessant vind en daardoor keek ik zonder door te hebben drie uur lang Zomergasten. Dat kan dus ook in de zomerreces.