Ouders vinden scholen te soft, zo begon mijn krant vanochtend. De kop trok me en na het lezen van de eerste regels moest ik het lachen onderdrukken. Ouders vinden dat hun kinderen meer strafwerk moeten krijgen en die opmerking leidde bij mij tot een lachbui. Dit zijn toch ook de ouders die al op school staan te tetteren als een leraar hun kind iets te lang aankijkt, die elke vorm van respect voor docenten verloren zijn, die op hun achterste poten staan en vaak op agressieve toon te keer gaan als ze denken dat hun kind benadeeld wordt, die fout gedrag van hun eigen kinderen goed praten en die regelmatig falen in hun eigen opvoedingsdriften. Die ouders willen meer strafwerk.

Strafwerk voor wie eigenlijk? Beste ouders, schrijf “Ik heb respect voor docenten en leer mijn kinderen dat ook te hebben. Ik begin bij mij zelf om het goede voorbeeld aan het kind te geven” 100 x op. Niet typen op een computer, maar met een gewone pen en kijk dan in de spiegel wat deze woorden met U doen.

Niet ver hier vandaan kwam Aletta Jacobs in 1854 op de wereld als vrouw in een wereld die volledig bepaald werd door mannen. Al jong zette ze zich in voor de rechten van de vrouw die in die tijd nauwelijks enig recht hadden. Door haar doorzettingsvermogen werd ze de eerste vrouwelijke student (ze schijnt niet officieel de eerste te zijn geweest, maar hierover lopen allerlei discussies die tot heden niet beslecht zijn), vrouwelijke arts, de eerste vrouwelijke arts die promoveerde en die een eigen artsenpraktijk opende. In haar artsentijd was ze vooral actief in de verstrekking van voorbehoedsmiddelen om vrouwen meer de keuze te geven in het krijgen van kinderen en vooral van minder kinderen.

Naarmate ze ouder werd ging ze zich meer richten op vrouwenemancipatie en sloot ze haar praktijk zodat ze zich volledig kon richten op haar levensdoel. Daarvoor reisde ze over de wereld om haar boodschap door te geven. Op 10 augustus 1929 stierf ze en precies 80 jaar geleden werd ze gecremeerd. Dit feit is voor het Internationaal Informatiecentrum en Archief voor de Vrouwenbeweging reden geweest haar naam te veranderen in ‘Aletta, instituut voor de vrouwengeschiedenis’.
(more…)

Dat droog hout goed wil branden mag duidelijk zijn, een beetje houtvuurtje geeft genoeg vlammen en warmte af, alleen is dat met een bedoeling aangelegd. Vanochtend zag ik al vroeg op een aantal fora dat het VOC replica schip Prins Willem in de fik stond. Snel volgden de eerste beelden waarmee duidelijk werd dat de publiekstrekker voor Den Helder niet meer te redden was. Kortsluiting in het benedendek zou de oorzaak zijn en leidde tot een volledig verlies van het schip aangezien de brandweer niet in staat was op het schip te komen.

Het is niet de eerste keer dat een replicatie van een VOC schip in de brand vliegt. Een aantal jaren geleden brandde de Batavia deels af op een scheepswerf in Lelystad. Dat schip is herbouwd en zover nu duidelijk is, wil ook de eigenaar van de Prins Willem het schip laten herbouwen.

Wat is de aantrekkingkracht van dit soort replica’s? Grote zeilschepen zijn imponerend om te zien en dat trekt mensen. Dan gaat het om het schip zelf. De VOC heeft een minder fraaie geschiedenis, maar blijkbaar speelt dit geen rol in het bouwen van deze schepen en is het de vraag of dit soort schepen herbouwd worden vanwege hun geschiedenis of vooral vanwege hun uitstraling?

Bron foto: Nieuwslog, meer informatie over VOC replica is hier te vinden.

Deze week overleed Robert S. McNamara, voormalig minister van Defensie onder de Amerikaanse presidenten John F. Kennedy en Lyndon B. Johnson, maar vooral bekend als de architect achter de grootscheepse aanval van de VS op (Noord-)Vietnam.

De oorlog die duizenden jonge Amerikanen de dood indreef, liet zien dat een militaire overmacht geen garantie was voor een overwinning, de oorlog die de huiskamers instroomde met beelden van waanzin, zinloos geweld en onmacht. Een oorlog die de maatschappij in de VS ontwrichtte, tot grote protesten leidde, betogingen, bezettingen van gebouwen en tot het gezichtsverlies van de VS als militaire supermacht.
(more…)

Eind deze maand is het 50 jaar geleden dat de eerste aardgas uit de grond bij Slochteren de weg naar boven vond en uiteindelijk veel huishoudens heeft doen veranderen. Gas zorgde voor makkelijker koken, verwarming en veel geld in de Nederlandse staatskas.

Ik woon nu het grootste gedeelte van mijn leven in het gebied waar gas gewonnen wordt en daardoor betalen we minder dan de rest van Nederland. Dat is ook compensatie voor de schade. Regelmatig rammelt de aarde in de vorm van een aardbeving en dat leidt de ene keer tot meer en de ander keer tot geen schade. Twee jaar geleden schrok ik wakker van een stevige knal, mijn bed bewoog wat. Ik lag te slapen waardoor ik eerst niet kon bepalen wat er gebeurd was. Later zag ik dat ons nieuwe stukwerk gescheurd was en latere bevingen hebben weer scheuren opgeleverd waardoor ik toch wat anders kijk naar het feestje van de NAM.

Niet alle voorspoed heeft voordelen.
Bron: Geschiedenis online

Een historische dag die voor heel veel mensen niks zal zeggen en voor een deel van de betrokkenen een nare smaak heeft. Veertig jaar geleden werd de Lauwerszee afgesloten van de Waddenzee door middel van een dijk. De overheid had in 1958 de Deltawet aangenomen en onderdeel van deze wet was de afsluiting van de Lauwerszee om te voorkomen dat Noord-Nederland onder zou lopen als een ramp zoals de Watersnoodramp van 1953 zich zou voordoen. Het ophogen van dijken vond men niet nodig.

Eind mei 1969 werd het laatste gat gesloten en 13 kilometer dijk bonden Groningen en Friesland aan elkaar. Voor de vissers in het gebied was het een ramp en doordat het water van zout snel zoet werd, had dit ook een enorme impact op de flora en fauna in dit gebied. Het bleef een leeg gebied waar de natuur zijn gang kon gaan tussen de schietende militairen van de oefenbasis. Verder vormde zich wat activiteit bij de visafslag van Lauwersoog en voor de rest was het natuur.
(more…)