Ze blijven me plagen
Die zogenaamde vrolijke paasdagen
Maar ik kan ze niet meer verdragen

Lag vanochtend in bed na te denken over Pasen. Waarom vieren we pasen als morgen alle winkels open zijn en de kerken verder leegstromen. Kunnen we niet alle feestdagen afschaffen dan hoeft de pensioenleeftijd ook niet omhoog.

Waarom betalen voor andermans falen?

De krant lag halverwege open toen ik mijn schoenen aandeed en de beschadigde schoen in een tas deed. Iets later opende ik de deur van de schoonmaker die even later aankwam lopen. Ik groette vriendelijk dacht ik, alleen keek hij me aan en zei met een harde stem goedemorgen, waarop ik nogmaals goedemorgen zei. Nors was de blik die me aankeek en ik begreep het niet helemaal totdat hij zei dat ik niet groette. Mooi zeg, door de harde muziek in zijn winkel moest ik voor mijn doen schreeuwen, ik ben altijd vriendelijk, dat is er bij mij zo ingepompd dat ik niet anders kan en nu wil hij beweren dat ik niet vriendelijk ben … gelukkig hoef ik de schoen zelf niet ophalen.

Kon het niet beter bedenken de titel, al dagen zie ik discussies tussen politici in alle soorten en maten over verkiezingen die niet gaan over de onderwerpen die steeds ter tafel komen. Al jaren worden de Statenverkiezingen misbruikt voor politieke doeleinden die niks met provincies te maken hebben. De huidige coalitie wil de provincies afschaffen, heeft het voorstel over de verkiezingen heen getild en daarmee word je als kiezer bedonderd waar je bij staat.
Op de zogenoemde lijsttrekkers kunnen we niet stemmen, Staten bepalen wie in de 1e Kamer komen en dat is het meest absurde systeem wat bedacht is. We willen in allerlei landen democratie invoeren, alleen hebben we het zelf niet echt begrepen met deze toneelstukje. Of ik ga stemmen … de enige reden om te gaan is er voor te zorgen dat we niet helemaal onder het kruis van de huidige coalitie komen te vallen en om een tegenstem te geven tegen al die figuren die op dat nepblondje stemmen omdat ze niet verder kunnen nadenken dan hun voordeur ….

“Je hebt zoveel talenten, daar moet je toch iets mee kunnen.” “Ja, ik zal best talenten hebben, alleen wat doe ik ermee, geen flauw idee wat ik ermee moet doen.”
“Je laat je teveel leiden door je beperkingen, dat moet je niet doen dat is zonde.” Ja, dat zal, al zie ik dat niet zo, ik kan mezelf niet negeren, dat heb ik heel lang gedaan en daardoor zit ik hier zoals ik zit. Wie zit op mij te wachten, jij hebt makkelijk praten?” Tja, dat is lastig, dat weet ik ook niet …..”