De woorden blijven weg, nooit eerder in mijn leven heb ik geen woorden gehad voor wat ik voel en denk en schrijven, het is alsof alles leeg is gelopen en de woorden weg zijn getrokken.

Wel kan muziek mij momenteel is vervoering brengen en vooral de nieuwe single van Coldplay, wat een mooi liedje ….

Als er niets te schrijven is, is er niets te schrijven, nooit was het zo dat er niets te schrijven was, altijd waren er woorden, nu zijn ze opgedroogd en is het stil …. heel stil ….

Terwijl onderweg de regen met bakken uit de lucht kwam was op het eindpunt van onze lange reis de zon zichtbaar en gaf de thermometer 32 graden aan. Nauwelijks de deur geopend kwam de warmte me tegemoet en dat zou de volgende dagen ook zo blijven, veel zon, heel veel zon en temperaturen boven de 35 graden zodat pas in de avond het lichaam tot leven kwam. Het was wel heerlijk in een onthaast omgeving met goed gezelschap en prima onderkomen. Wat dat betreft hadden we niets te klagen en dachten vooral aan al die mensen die weggespoeld waren op vakantie, niet alleen in Nederland ook in het buitenland.

Terug in Nederland scheen de zon ook, de beloofde afkoeling is niet gearriveerd en zo konden we gisteren wederom een dag boven de 30 graden noteren al moesten we daarvoor wel naar de oosterburen. Lang duurde dat niet aangezien een behoorlijk onweerscomplex zich aanmeldde die we in droge omstandigheden over ons heen hoorden uitgestort worden. Een half uurtje later was het droog en iets koeler, al is 26 graden met een hoge luchtvochtigheid niet koud. Terug in Nederland zagen we dreigende luchten, al bleef het droog en dat was een mooie reden de avond af te sluiten bij onze trouwe italiaan. De vakantie is bijna voorbij, het weekend is over als toetje en vanaf volgende week leven zoals het leven is.

Mij hoor je niet klagen over de vakantie, het is ook wat je er van maakt …..

… of meer zomer, het is hoe je bekijken wil, het weer wil niet echt vlotten en voor de rest is het ook gewoon alsof het geen zomer, vakantie of zoiets is. De dagen komen en gaan en voor de rest, is het niet veel bijzonders. Bloggen leidt daar ook onder, soms heb ik heel veel te vertellen en soms totaal niet, zoals nu, nou ja kan over het opknappen van de werkruimte hebben, hoe je opeens aan tafel moet met een partij die toch afscheid van je genomen had, wat het met je doet, hoe je in de war raakt met een forse paniekaanval tot gevolg en dat al je mogelijke redding op vakantie is zodat je uiteindelijk er in slaagt de scherven bij elkaar te vegen …. alleen moet ik wel zin in schrijven hebben en dat is er niet echt. Net als de zomer die ook geen zin heeft zomer te worden.

Of zoals ze het noemen, meer is er niet van te maken. Vandaag is het fris zodat de werkkamer gelucht kan worden, wel zo aangenaam. Zomer is een gevoel wat niet zoveel met weer te maken heeft, al heeft het weer natuurlijk een behoorlijk invloed op het gevoel. Nu kenmerkt deze zomer zich vooral als grillig en wisselvallig, het lijkt bijna op mijn karakter ….

Tussen alle wisselvalligheid door is de werkruimte opgeruimd, alle oude zooi wat zich verplaatst omdat het verplaatst wordt en niet omdat het gebruikt wordt is weg of staat klaar om weg te gaan. De betere dingen gaan naar de plaatselijke kringloop met de bedoeling iemand anders er blij mee te maken. Waarde is ook iets van gevoel, soms zie ik niet de waarde die anderen zien, ik ben meer van, wat ik zie heb ik en wat ik niet zie heb ik ook niet. Wel zo makkelijk al zal ik er best wat eurootjes op toe leggen ….

Dat is zomer voor mij, bezig zijn, alles opfrissen, frisse kleurtjes op de muur, opruimen, weggooien en ontdekken dat er genoeg overblijft.

Een aantal sterren gingen haar voor: Jim Morrison, Jimmy Hendrix, Curt Corbain, allemaal 27 jaar toen ze stierven, het eindpunt van veel talenten die niet met het daaraan gerelateerd succes konden omgaan. Amy Winehouse is niet meer ….