Een nieuwe aflevering van “Historie in schaal”. Terwijl van alles staat te wachten op een volgende stap heb ik zowaar in 1x een model afgerond. Het is een Russische T-34/76 fabriek 112, de meest gebruikte tank van de Russen in WO2. De basis is het hetzelfde voor de rest had elke fabriek zijn eigen variant en aan de hand van de variaties was de fabriek waar de tank ontstaan was, te herkennen.

Deze kant de kast in. De niet afgeronde projecten kunnen nu weer hopen op wat actie.

Het klonkt zo mooi afgelopen week op de radio, droog weekend met temperaturen ruim boven de 20 graden en veel zon. Nu is het weekend al een dag verder en wat ik vooral gezien heb is wolken, vooral hele grijze en af en toe regen. Het enige wat van de voorspelling klopt is dat het warm is en dat merk ik wel, het plakt lekker en dat is niet echt mijn ding.

Met het echte plakken gaat het ook niet zoals ik had gewild, was met iets transparant bezig, maar door mijn eigen onhandigheid is het niet mooi geworden, zodat ik het van een kleurtje ga voorzien, ach er zijn ergere dingen te bedenken.
Dit soort bezigheden zorgt ook voor onrust in mijn hoofd, K is af en toe druk en B ammuseert zich wel, alleen wil K nogal eens de nadruk op dingen brengen en dat werkt niet echt prettig. Verder is het wel lekker rustig, de zomer vordert, de basisscholen beginnen volgende week weer, de krant staat vol met pensioen maleur en daar merk ik helemaal niets van, heerlijk toch.

Het is gelukt, een project wat ooit een ander begin had, diverse keren in de kast verdween en net iets vaker er uit gehaald werd, heeft een eindpunt bereikt waarmee ik kan leven en dat betekent in gewoon Nederlands: het is af!

Het is een Marder III M, een Duits voertuig, dat geraakt is door de tegenstander en na een korte hevige brand verlaten is door zijn crew die zich met haast uit de voeten heeft gemaakt. Veel kijkplezier!

Soms bouw ik, lees ik, bouw ik en lees ik iets anders wat ik dan leuker vind om weer te geven op schaal en dat leidt tot van die half afgeronde projecten. Het is soms net het hele leven. Op mijn voormalig werk schreef ik, las ik, maakte ik soms iets af, als vond ik het nooit goed, ben/was te perfectionistisch en afronden leidt tot een zwart gat, als begreep ik het nooit want het boeide me toch al niet meer.

Wat een inleiding voor een tweetal stukje historie in schaal. De Vietnam oorlog was de eerste oorlog die we op tv konden volgen en dit had een forse invloed op de publieke mening over de Amerikaanse interventie in Vietnam. Begrip was er al niet veel en in de loop der  jaren nam die meer en meer af en leidde tot forse protesten tegen de regering van Johnston. Nixon die hem opvolgde wilde wel weg uit Vietnam, maar gezichtsverlies wilde hij niet wat leidde tot een beleid van Vietnamisering, of te wel, de Zuidvietnamezen mochten zelf de problemen oplossen mede veroorzaakt door de VS en de VS trok geleidelijk zijn troepen terug. Uiteindelijk escaleerde het conflict in 1975 en die beelden kan ik me wel herinneren van tv, al die mensen die proberen mee te komen met de VS vliegtuigen, waanzinnig om te zien.

In 1986 maakte Oliver Stone, zelf actief geweest in Vietnam, de film Platoon. Een Russische producten heeft de hoofdpersonen uitgevoerd in schaal en ik heb ze voorzien van een kleurtje en geplaatst op een basis wat een stukje Vietnam moet voorstellen.

Verder had ik nog een oud projectje en daarin heb ik de waanzin van oorlogvoeren samengebracht.

Aangeklikt worden de foto’s duidelijker getoond.

Op Yourtube had ik al verschillende stukjes bekeken van deze serie en ik vond ze best indrukwekkend gefilmd. Ik kon de gehele box via een bekende lenen, wat heel fideel was. Alleen houd ik niet zo van lenen, teruggeven is namelijk best wel lastig, denk er voortdurend aan, alleen aan de uitvoerkant gaat het een stuk minder. Zo rijd ik al maanden rond met een stel handschoenen, heb ik de eigenaar diverse keren gezien, alleen is een overdracht door allerlei omstandigheden nooit gelukt.

Terug naar het eigenlijke onderwerp. Op internet vond ik snel de gewenste box, besteld, betaald en binnen 24 uur stond een doosje voor mijn deur met daarin de DVD-set. Netjes ingepakt, mooi aangekleed, door mij van alle kanten bewonderd belandde de doos op mijn werktafel, te wachten op betere tijden.

De tv is niks aan, al dat opgespoor en Sire-achtige zaken geloof ik wel, hufters zullen het toch nooit begrijpen en was het een mooi moment voor deel 1 van deze serie. Na een uur tv, erg mooi gefilmd, heb ik de opleiding bekeken van VS para’s van hun opleidingkamp in de VS tot aan het moment van de dropping in de vroege ochtend van 6 juni 1944. De verhalen zijn gebaseerd op ervaringen van veteranen en dan maakt het wat geloofwaardiger, ook al is het natuurlijk film en geen werkelijkheid. Het is niet alleen geweld, ook veel intermenselijke relaties en soms is het zelf grappig, heel menselijk eigenlijk.

De volgende afleveringen ga ik de komende tijd kijken, kan ze allemaal direct kijken, maar dan zit mijn hoofd ook vol met het verhaal en dat voorkom ik graag.

Eerder had ik wat foto’s hier neergezet van een van de projecten die ik aan het afronden was. Het was al een paar dagen klaar alleen heb ik pas vandaag de laatste foto’s geschoten.

Voor wie het interessant vinden wat overzichtfoto’s:

Zowaar weer iets afgerond, begin er slag in te krijgen, al zit ik nu wel weer met … wat nu? Ik heb nog wat ter afronding staan, dat is ook bijna klaar en dan kan mag ik voor mijzelf iets nieuws beginnen. Er staan nog een aantal bijna afgeronde onderwerpen, alleen heb ik er niet zoveel zin in. Is iets wat ik ook merk in andere dingen, de dag van gisteren was erg intensief en dat merk ik vandaag, kom niet op gang. Gelukkig biedt dit af en toe afleiding, voor de rest is het voor niets.