Het weekend was niet eens zo bijzonder vermoeiend, toch zie ik er uit alsof ik ongetraind een marathon gelopen heb, pfff, het bed was zelfs te lastig, de krant niet echt boeiend en voor de rest vordert de tijd zonder bijzonderheden. Ik voel me totaal stukkiestuk en kan niet echt een verklaring vinden, behalve dat ik me toch elke keer overschat als ik een dagje schermwedstrijd mee maak, terwijl het heel gezellig was, leuke gesprekken gevoerd, wat gecoacht en me verder goed vermaakt. Beter dan voorheen, toen ik het vooral lastig vond. Wat de reden ook moge zijn, het lijf is stukkiestuk en voorlopig even niets.

Zo komt soms alles op een dag samen. Dacht ik alleen een afspraak te hebben met een makelaar, bleek ik op hetzelfde tijdstip afgesproken te hebben mijn auto te laten keuren en in hetzelfde tijdbestek zou de huisarts bellen.  Hoe krijg ik het voor elkaar soms vraag ik me af, maar goed, gelukkig was H. thuis, die deed de auto en ik kon me opmaken voor een gesprek wat prima verliep. Veel wijzer geworden en nu afwachten op het vervolg.

Aan het einde van het gesprek belde de huisarts. Ik legde haar uit hoe PsyQ had gereageerd en in overleg vond ze dat ik ook onder haar begeleiding de dosis kon verhogen. Ik zit toch nog onder het minimum waardoor een verhoging wel kan. Hoe ik het verdeel ben ik niet helemaal uit, over drie weken praten we verder en eigenlijk is dit een veel prettiger oplossing. Depressies in de vorm zoals ik ze heb met vervelende gedachten hebben niks met wachtlijsten en dbc’s.

Ik voel me gelukkig wat rustiger, de ongemak in de buurt blijk ik niet alleen te hebben, ook mijn naaste buren balen van het bedrag van 1 overbuur en ik vraag me af waarom ze zich zo laten gijzelen. Een keer heb ik mijn vingers aan het geheel gebrand, ik pas er even voor, maar ben benieuwd of zij ik actie gaan komen. Dan steun ik zeker.

Het leven is moeilijk op het moment, de wereld is donker ook al is het veel lichter dan in de winter. Het heet een depressie en deze is erg hardnekkig. Het wordt versterkt door alle onrust rond mijn huis. Van een rustige buurt ben ik in een kinderrijke buurt beland en dat is niet zo erg, als niet continue ballen over onze schutting vliegen. Ik heb gemerkt dat ouders van kinderen vinden dat hun kinderen moeten kunnen spelen, tuurlijk is dat zo, maar ik wil er geen last van hebben. Mijn privacy vind ik belangrijk en door de aantasting daarvan merk ik dat ik veel onrustiger ben, waardoor de depressie niet weggaat.  Het wordt versterkt doordat ik door de spanning minder doe, minder eet en me vooral verdrietig voel.

Het is lastig en ik probeer een uitweg te vinden. Momenteel slik ik medicatie en ik wil het tijdelijk wat verhogen, maar krijg dat maar eens voor elkaar, wat een gedonder. Moet eerst weer een verwijzing halen en kan dan pas met een pillendokter praten en dat is puur vanwege het geld, nou dat is fijne hulpverlening. Maar goed, toch maar gebeld naar de huisarts, die belt morgen terug. Verder heb ik voorzichtig een organisatie benaderd die vrijwilligerswerk coördineren en wellicht dat ik daar iets kan bereiken zodat ik de deur uitkom. Nu gaat dat moeilijk als ik geen afspraak heb.

Zo probeer ik het leven wat leuker te maken al gaat het moeilijk helaas. Soms weet ik het niet meer en vraag ik me of het allemaal nut heeft en dat gevoel is vervelend. Sorry, het is niet leuker momenteel, toch bedankt voor jullie reacties!

Met stijgende verbazing lees en zie ik op tv hoe de verkiezingskoorts vorm begint te krijgen. Af en toe vraag ik me af of ik naar een of andere versie van Idols zit te kijken, zeker vanwege het gedrag van de pers die zich als een soort jury gedraagd.

Bijna alle partijen hebben hun programma ter berekening bij het CPB aangeboden en de resultaten zijn als examenlijstjes uitgeprint in de media. Alsof het van belang is, wie waarin het beste is. Het gaat toch om de inhoud, alleen is dat blijkbaar nog verder naar achteren geschoven dan voorheen. De daarop volgende debatten kennen winnaars, ik wist niet dat er een wedstrijd was. Mark Rutte zou het radio debat gewonnen hebben, nou als dit winnen is? Ik vond het over de grens, onbeschoft en onbeleefd. Krijgt Cohen het verwijt zwak te zijn, maar met dit soort argumenten die op de man worden gespeeld moet je verdedigen. Wat doet Amsterdam er toe of bestaat Nederland alleen uit Amsterdam, meneer Rutte, ik vind het een toonbeeld van zwakte dat je op deze wijze moet profileren. Hierdoor neem ik de politiek nog minder serieus, op wie ik ook ga stemmen, ik behoor tot de groepen die achter het net gaan vissen. Bij de VVD moet is hoe dan ook werken, bij PvdA mag ik niet meer in het ziekenhuis belanden, het CDA heeft haar naasten al lang niet meer lief en voor de rest zijn het doorgeschoten ego’s. D66 wil dat Pvda duidelijk is in haar bezuinigingsvoorstellen, ambtenaren afschaffen, je zult dan eerst minder wetten en regels moeten hebben, dan pas kun je minder ambtenaren in dienst nemen. Maar blijkbaar bedenkt D66 zelf niets en moet een ander iets bedenken. SP is ook geen optie, wat een conservatieve groepering, bijna eng.

Tja, ik zal blij zijn als het 9 juni is geweest, die is zelf een poppenkast niet waard.

Het is hier rustig en wie hier vaker komt zal het wel opgemerkt hebben. Ik ben wat ziekjes, hooikoortserig en wat gerommel met medicatie waardoor ik niet fit ben. Hierdoor verschillen de dagen behoorlijk en dat heeft me in een dip gebracht. Veel zin in iets schrijven heb ik niet, krant boeit me niet en er zijn weinig dingen waarvan ik onder de indruk raak, zodat de inspiratie ook niet op gang komt.

Voorlopig weinig actie hier, komt vanzelf weer.

Je hebt van de dagen die komen en gaan en als iemand vraagt, wat heb je gedaan, is de gedachte al lang in de mist vergaan.