Hitler was een Joods-Afrikaans achterlandvarken. Blijkt uit Schots en Belgisch onderzoek.

Een artikel over het onderzoek is te vinden op de geschiedenissite van de VPRO.

Het is druk in mijn hoofd de laatste dagen, dat was eventjes anders toen ik de inhoud kennis liet maken met de buitenwereld, wat een stukje rust gaf. Nu is het weer drukker, zeker sinds ik de verdoving in de vorm van de fles buiten mijn bereik houd. Dat is aan de ene kant prettig, minder negatief gezeur, maar het brengt meer remmingen.
Zo heb ik vijf dagen aan zitten hikken tegen het laden van mijn airbrush met verf, natuurlijk gaat het dan niet goed, want dat is dan het gevolg en zo zit ik weer te balen, roept K dat het k*t is en dat ik beter moet opletten. Gezellig hoor, je weet half niet wat je wachten staat als ik mijzelf wel over de drempel zet. Die rem/drempel is er elke dag, opstaan, waarom zou ik als we geen afspraak hebben, verven of bouwen, dat kan morgen ook en zo stel ik uit, vergeet ik vrienden te bellen die ik beloofd heb te bellen en kan ik aan het einde van de middag manlief vertellen dat mijn hoofd zeer productief was, alleen dat het niet tot iets heeft geleid waar ik me prettig bij voel. ‘s Avonds val ik moe om van de slaap door alle drukte, verbaas me dat ik er al die jaren bij heb kunnen werken, al ging het op het werk natuurlijk net zo, wat dat betreft, niets nieuws onder zon die trouwens momenteel toch niet schijnt.

Moest vanochtend wel lachen toen ik een stukje las in de VK over vakantiepret en vooral onpret. Hier lopen de vakanties ten einde, over een weekje beginnen de basisscholen en een deel van de mensen zit al weer in hun dagelijks ritme.

Vakantie is ook niet gezond voor iedereen, mensen die het hele jaar langs elkaar heen leven door druk, druk, moeten opeens met elkaar praten en dan zie je ze in een restaurant zitten, staren naar hun bord, ze blijken elkaar niets meer te vertellen hebben.
Traditioneel is het tent opzetten en elkaar met haringen ter lijf te gaan, het lukt niet en alle opgekropte frustatie balt zich samen en explodeert zodat een poosje later twee boze mensen voor een half opgezette tent zitten, want geen van de twee wil verder.

Terwijl vakantie ontspannend moet zijn is het voor velen stress, spanning, frustatie en komen ze doodvermoeid thuis. Niet voor niets zijn veel mensen ziek als ze terug komen. Sterkte iedereen, ik geniet van al die verhalen!

De fles en ik, ik en de fles, het klinkt bijna hetzelfde toch zijn we ook de grootste vijanden. Als van kleins af heb ik een voorliefde voor de fles, mijn eerste groeistappen kwamen uit een fles en kan me geen beeld maken hoe het smaakte al zal mijn voorliefde voor melk er wellicht wat mee te maken hebben. Die liefde zit niet in een fles, dat scheelt weer.

Nee, ik bedoel die flessen met dopjes die je eraf kunt wippen, beugetjes die je kunt laten ploppen en flessen met kurken, al zie je steeds meer draaidoppen. Wat er in zit is lekker, maar ook destructief, die fles moet leeg ongeacht de inhoud, als het leeg is, is het over. Wat er dan komt is niet leuk en de dag erna kan ik me voor de kop slaan hoe ik me weer heb laten verleiden.

Het is bijna een week geleden dat de fles in de buurt kwam, er zit een streep door, dat voelt goed, slaapt beter en toch mis ik het wel, alleen voor de gezelligheid, maar dat is eigenlijk een smoes.

De grote wereld is soms heel klein, voor je het weet is een vreemde een bekende die je al lang kent, alleen wel net ontmoet hebt. Dat gebeurt de laatste tijd vaak. Vorige week stel ik me voor, drie kwartier later hebben we een link en voor beide is het ex, al is het niet dezelfde soort ex. Dag erna, loop op straat, ontmoet een bekende met een vreemde, vreemde is even later ook bekende, al ken ik de vreemde niet. Vanavond mee met manlief naar een vreemde, die iets herkenbaars had, we deelden al iets voor we elkaar ontmoet hadden, na de ontmoeting hadden we nog meer gemeen, we kennen elkaar nu een beetje, wie we samen kennen, ken ik beter. Ik heb geen Linkin nodig om een netwerk te hebben van schakeltjes en mensen, zo klein is de wereld af en toe.

Momenteel ben ik bezig met het migreren van de laatste jaren van mijn oude blog naar deze omgeving. Aangezien er geen geschikte tool is, moet alles ouderwets geknipt en geplakt worden. Ooit was ik er mee begonnen, alleen is het saai werk en ik had na een tijd geen zin. De oude berichten lopen ook niet weg, niet alles is interessant om mee te nemen en dat kost wat uitzoekwerk.
Veel is niet te zien, behalve in het reactiegedeelte onderaan, dat is niet te voorkomen doordat ik niet meer anti dateer en alleen de oorspronkelijke reactietijd in het de reactie zelf laat zien.

Het gaat stug door, nu bezig met april 2006 en gelukkig wordt het daarna minder per maand.