Elke dinsdag is het een topdag voor de volgelingen van Tante Post. Al vroeg in de ochtend laadt Selectmail een aantal veteranen uit, die elk een pakket met poststukken krijgt en dan heen en weer lopend voor mijn raam het huisnummer bij de poststuk zoeken. Het is een aandoenlijk tafereel en zowaar vandaag komt na ruim een kwartier een envelop in mijn deur, die niet voor mij is.

Ondertussen ben ik halverwege de krant, lees de Birgit Donker de NRC redactie niet meer leidt, dat JBC Zomergasten gaat doen, wat ik trouwens gisternacht gezien had ik de herhaling van DWDD. Het partijcongres van Wilders kan me niet boeien. Dat hij Cohen afkraakt is geen nieuws, zelf heeft hij toch niets te vertellen. Op dat moment komt een gele fiets met een geel-rood gekleed mannetje, hij is zo klein en zo een met zijn fiets, de straat in rijden. Na wat rondkijken vindt hij de lantaarnpaal voor mijn huis en plaatst daar zijn werkpaard tegenaan zodat de zwaarbeladen fiets niet omdonderd. Het mannetje heeft het warm, ik zie dat het 18 graden is en hij draagt een jas, een trui en wat nog meer zie ik niet, wel zie ik de kleuren van DHL. De zweet is weggeveegd en zijn hoofd verdwijnt in een van de tassen waarna een pakket naar boven komt. Zijn ogen schieten langs de huisnummers, hij kijkt naar zijn pakket, kijkt weer naar de nummers en stopt het pakket terug. Vervolgens word de fiets gepakt, even heb ik het idee dat hij weggaat, maar dan vindt hij het juiste pakket, zet de fiets terug en gaat aan de wandel.

Met dit vermaak is de ochtend zo om, de middag nadert en dan is het tijd voor TNT. Duidelijk jonger en gerichter loopt de dame van TNT langs de deuren. Bij mij kijkt ze naar binnen en we glimlachen naar elkaar. Ze komt vaker, ik herken haar en dank Tante Post voor dit klein momentje op de dag, al brengt zij vooral lelijke post met rekeningen.

Op Yourtube had ik al verschillende stukjes bekeken van deze serie en ik vond ze best indrukwekkend gefilmd. Ik kon de gehele box via een bekende lenen, wat heel fideel was. Alleen houd ik niet zo van lenen, teruggeven is namelijk best wel lastig, denk er voortdurend aan, alleen aan de uitvoerkant gaat het een stuk minder. Zo rijd ik al maanden rond met een stel handschoenen, heb ik de eigenaar diverse keren gezien, alleen is een overdracht door allerlei omstandigheden nooit gelukt.

Terug naar het eigenlijke onderwerp. Op internet vond ik snel de gewenste box, besteld, betaald en binnen 24 uur stond een doosje voor mijn deur met daarin de DVD-set. Netjes ingepakt, mooi aangekleed, door mij van alle kanten bewonderd belandde de doos op mijn werktafel, te wachten op betere tijden.

De tv is niks aan, al dat opgespoor en Sire-achtige zaken geloof ik wel, hufters zullen het toch nooit begrijpen en was het een mooi moment voor deel 1 van deze serie. Na een uur tv, erg mooi gefilmd, heb ik de opleiding bekeken van VS para’s van hun opleidingkamp in de VS tot aan het moment van de dropping in de vroege ochtend van 6 juni 1944. De verhalen zijn gebaseerd op ervaringen van veteranen en dan maakt het wat geloofwaardiger, ook al is het natuurlijk film en geen werkelijkheid. Het is niet alleen geweld, ook veel intermenselijke relaties en soms is het zelf grappig, heel menselijk eigenlijk.

De volgende afleveringen ga ik de komende tijd kijken, kan ze allemaal direct kijken, maar dan zit mijn hoofd ook vol met het verhaal en dat voorkom ik graag.

Terwijl ik dit schrijf rijden een zooi wielrenners door de Ardennen terug naar Luik. Zij liever dan ik, zeker in mijn huidige conditie. Zo langzamerhand kom ik op gang na een stugge nacht met voorgaand een leuk feest. Dat laatste zul je niet vaak van me lezen, meestal vind ik grote groepen verschrikkelijk en zo startte ik de avond ook. Gelukkig smaakte het bier goed en tja moet bekennen dat het dan ook wat makkelijker wordt. Gaanderweg de avond voelde ik me een stuk beter, kreeg meer aanspraak en de band speelde leuke muziek waardoor diverse mensen aangemoedigd werden te dansen en dat is heerlijk om te doen. Lekker vrij bewegen, opgaan in muziek en vrolijke gezichten bekijken, want de muziek en sfeer maakten de aanwezigen vrolijk en dat was prettig om te ervaren.
Wel moest ik mijzelf in toom houden, drank blijft lastig, ik drink alles als water en zolang het water is, maakt het niet uit, bier heeft echter een ander effect. Ook zie ik dat het mijn grenzenloos gedrag de ruimte geeft en nu was het niet verkeerd, zover ik weet is het niet verkeerd gevallen en voor mijzelf was het prima. Een keer echt plezier maken zonder remmingen is ook leuk!

Mooi weer en een heerlijk vrolijk liedje …

Las het deze week in de krant dat een aantal jongeren zich in een coma zuipen. Ergens stond dat ze gemiddeld 10 à 15 glazen wegwerkten. Die getallen verbazen me wat, er stond niet bij wat in de glazen zat. In de tijd dat ik jong was en uitging tikte ik zonder problemen een glas of 15 bier weg, van die vaasjes of Amsterdammers zoals ze hier heten. Ook gingen we eerst bij iemand indrinken, niet om in de roes te raken, maar om geld uit te sparen.

Ik kan me niet herinneren dat iemand ooit in een coma is beland. Wel waren sommigen de weg kwijt en moesten me mensen thuis brengen of op de fiets zetten en de juiste kant opduwen. Een dag later zagen we iedereen terug en bleek dat ondanks de hoeveelheid drank iedereen toch thuis was gekomen. Lees dit nu niet alsof ik het wil verheerlijken, zelf weet ik goed dat drank veel kapot kan maken en dat het de brein behoorlijk kan beïnvloeden, aan de andere kant vraag ik me af of zoveel aandacht het probleem kan aanpakken.
Veel mensen drinken gelukkig puur voor de gezelligheid en weten hun grens. Daarom ook een vrolijke noot van Petercartoons.

Eerder had ik wat foto’s hier neergezet van een van de projecten die ik aan het afronden was. Het was al een paar dagen klaar alleen heb ik pas vandaag de laatste foto’s geschoten.

Voor wie het interessant vinden wat overzichtfoto’s:

Zowaar weer iets afgerond, begin er slag in te krijgen, al zit ik nu wel weer met … wat nu? Ik heb nog wat ter afronding staan, dat is ook bijna klaar en dan kan mag ik voor mijzelf iets nieuws beginnen. Er staan nog een aantal bijna afgeronde onderwerpen, alleen heb ik er niet zoveel zin in. Is iets wat ik ook merk in andere dingen, de dag van gisteren was erg intensief en dat merk ik vandaag, kom niet op gang. Gelukkig biedt dit af en toe afleiding, voor de rest is het voor niets.