Op mijn oude blog schreef ik af en toe gedichten. Ik heb ze ooit allemaal verzameld omdat er naar gevraagd werd en daarom heb ik ze hier opnieuw geplaatst.

Keuzes

Keuzes
Je maakt ze
Ze overkomen je
Raken in vergetelheid
Niet allemaal raak je ze kwijt
Sommige zijn terecht
Anderen
niet
Dat weet je pas na lange tijd
Soms krijg je dan spijt
Soms is het ook gewoon de realiteitKeuzes
Vormen ‘n innerlijke strijd
In vroegere en heden tijd
Terugkomen op eerdere schreden
Voorzichtige stappen
naar een andere keuze
een keuze uit eerdere tijd?
Terugkomen op een gemaakte keuze?
Moeilijk, eenzaam, onduidelijkheid

Keuzes
Kiezen als je niet kunt kiezen
Kiezen zonder weten wat er van komt
Kiezen zonder weten hoe het moet
Kiezen, doe ik het ooit goed?
Gemaakte keuzes definitief?
Of heb je ‘t oude meer lief
dan je wil denken
Moet je voor jezelf wellicht bekennen
Dat je nu wel heel hard wil wegrennen?

Sprakeloos

Er zijn van die dagen
Waarop je loopt af te vragen
Is er wel iemand is die echt van je houdt
Of laat de hele wereld je koud
Ook al schijnt de zon buiten
Binnen laat de duisternis zich niet stuiten
Lusteloosheid en verdriet regeert
Van binnen naar buiten gekeerd
Wat is het voor een bestaan
Als je er alleen voor moet gaan?
Wat is vechten zonder gevoel?
Wat is de wens, wat is het doel?
De zon schijnt op mijn gezicht
Geeft warmte en licht
In deze donker dagen
Gevoelens en gedachten vervagen …

Onbegrijpelijk

Wat geschreven is
kan niet altijd uitgesproken zijn
wat op papier helder is
kan niet altijd uitsproken zijn.

Elkaar begrijpen
kan in woord en in schrift
toch is schrift niet altijd woord
en daarom niet altijd begrepen.

Soms is het iets en toch niets
Soms lijken dingen te zijn en toch niet
Daar waar werkelijkheid en droom scheidt
is een harde realiteit
doorzien dat het niet altijd werkt
zoals je hetzelf begrijpt.

Ik ben de andere niet
en de andere is niet mij
ook al komt het dichtbij
nooit is het zo nabij
als je eigen ik
die jijzelf wel begrijpt
maar voor andermans begrip te hoog reikt.

Verder

Langzaam verzwakt de verleden tijd
Het is een moeilijke strijd
Tussen ik en mij
Wie zijn we allebei?

Zijn we één?
Of beide alleen?
Wat gaat er door mij heen?

Het verleden, het nu en zo meteen
Vluchten in dagdromen
Laten de confrontaties komen
Het gevecht confronteert
Emoties, onzekerheid, de kracht die het ontbeert

Langzaam ontwaken in de werkelijkheid
Doorgaan met deze strijd
Naar de toekomst, ondanks de heden tijd
De emotie, die wordt bevrijd …

… dromen zijn geen werkelijkheid …

Na jaren een ongelijke strijd
wordt het toen langzaam verleden tijd
Vechten voor wat er is
is laten liggen van wat er was
Confrontaties met het heden
is wegwerken van het verleden
Openstaan voor emoties
is wegdrijven van de rationaliteit
Ontnuchtering is realiteit
Dromen zijn niet altijd werkelijkheid
maar geven wel richting aan een ander leven
en dat is ook een mooi streven

Afsluiten en …

Hoe hard je ook loopt,
het blijft je achtervolgen,
je ontloopt het niet,
het verdwijnt nooit,
nooit uit je hart,
nooit uit je leven,
het haalt je uiteindelijk in …
dan komt ook het moment dat je moet toegeven ….
dat je echt wilt leven.
Dat moment is gekomen …

… opnieuw beginnen

De eerste stap is genomen …
gevlucht uit alle dromen
terug naar het begin
leren leven
van jezelf houden
niet meer ontkennen
niet meer wegrennen
bij jezelf stilstaan

opluchting en pijn
huilen en ontnuchtering
intensief, direct, naakt
confronterend, openbarend …
… het is begonnen …

Kan het niet

Wat je nooit hebt geleerd kun je niet voelen
Ook als mensen het nog zo goed bedoelen
Hun symphatie aan je tonen
Wat jij niet kunt belonen
Je hebt het nooit gevoeld
Zoals het nu is bedoeld
Aanraken is warm en fijn
Geeft ook veel pijn
Want buiten komt niet binnen
Verliezen is makkelijker dan winnen
Donker wordt niet meer licht
Tranen ontnemen het zicht
Van wat er werkelijk kan zijn
En dat doet pijn
Openheid maakt kwetsbaar
De geschiedenis is onleefbaar
…..
Zal het ooit anders zijn?

Gerelateerde berichten

• Geen gerelateerde berichten.