Viva la France

Op het schermpje in de auto gaf de thermometer aan dat het 13 graden was. Een paar uur geleden vertrokken we bij 0 graden en het was een aparte beleving toen we onderweg uitstapten op een parkeerterrein langs de weg van Lille naar Parijs. Een jas was niet nodig en even was ik bang te warm gekleed te zijn.

Begin van de avond reden we Parijs binnen en na een halfuurtje draaiden we de auto de parkeergarage in. Op de hotelkamer zag ik dat ik een serie smsjes had en in las 1 van de smsjes dat ze in een rij stonden te wachten. Wij deden de jas aan en liepen naar de hal waar het een gekrioel van kinderen en volwassen was op zoek naar de juiste plek en ondertussen door beveiligingslui van de een naar de andere kant gestuurd werden. Het valt me op dat zelfs in een wereld waar Europa groter en groter wordt, veel Fransen bijna niets over de grens spreken. Dit leidde tot aardig wat verwarring en ik vond het wel vermakelijk om naar te kijken. We vonden wat andere landgenoten en na alle keuringen liepen we via het hotel naar een pizzeria die we van vorig kenden. Het eten was goed, ondertussen was de avond aardig gevorderd en konden we net een afzakkertje drinken voordat de bar sloot. De nacht deed zijn intrede en een aantal uren laten ging H. zijn wekker, want hij moest er vroeg uit, de wedstrijddag begon om 7 uur. Ik draaide me om en kon zo een uurtje extra slapen en rustig ontbijten met M. die haar dochter met de heren had mee laten gaan. We hadden de tijd en na de rest van de plichtplegingen liepen we naar de hal. Onze route leidde over de route peripherique waar het druk was. Je voelde de adrenaline van de stad en dat vind ik af en toe een lekker gevoel. Het was gelukkig iets koeler buiten, al was mijn winterjas aan de warme kant.

De rest van de dag was het schermen kijken, we zagen ze winnen, maar ook vooral verliezen en na het einde van dag 1 waren twee schermsters overgebleven van een behoorlijke groep Nederlanders. Het was ondertussen half 10 in de avond en we moesten nog eten. Gelukkig kan dat in Frankijk behoorlijk laat en zo schoven we wat eten naar binnen. Het jongere deel ging naar bed en met de volwassenen zochten we een locatie voor een koud biertje. Na wat rondlopen zagen we een poolcentrum die open was en waar we zonder poolen ook gewoon een biertje mochten drinken. Tegen half 2 lagen we in bed met de wetenschap dat de wekker vroeg zou gaan.

Zondag pakten we alles in en na een ontbijt gingen we met de twee overgebleven schermsters naar de hal. Ze startten goed en pas laat in het toernooi verloren ze en dat was gezien vorig jaar een behoorlijk vooruitgang. Ondertussen was bij mij en M het licht wat uitgegaan, we hadden een lekker stekje op een tribune en veel zin aan actie hadden we niet meer. Toch hadden we het gezellig en vanaf onze hoge zitplaats konden we genoeg zien. Tegen 4 uur kon H. stoppen met jureren en liepen we terug naar het hotel om onze auto te halen. Ik was blij in de auto te zitten, het lichaam was moe, wel voldaan en we konden aan de lange terugreis beginnen. Onderweg zagen we de temperatuur dalen en terug bij huis stond de stand op 0 graden.

Gerelateerde berichten

Tags:

2 Responses to “Viva la France”

  1. tess Jungblut Says:

    Leuk verslag. Dank je wel. Toch ook een beetje in Parijs geweest, dankzij jou. Hmmm …. de geur …. de baquettes ;-)

  2. Jogy Says:

    Tess, graag gedaan, geniet van de geur!

Leave a Reply