Zal het ooit …
Eerder schreef ik een stukje over de onderstroom in mijn psyche. Die zit er al mijn hele leven en ik leef er mijn hele leven mee en toch zijn we nooit vrienden geworden. Voelde ik me goed, dan kwam de zaag, ging het weer eens fout, dan bevestigde de zaag dat gevoel. Het is ondermijnend voor mijn zelfvertrouwen en zelf nu het wat beter gaat, blijft het me achtervolgen. Ergens wil ik weten wat het is, de confrontatie aangaan, alleen vraag ik met af … Zal het ooit … zover komen dat ik het durf, durf te voelen zonder te weten wat er gebeurd en hoe het gebeur. Ik weet het niet, ergens wil ik wel, toch rem ik af.
Ondertussen leer ik mijzelf met de kanten van het AD(H)D-er zijn om te gaan en probeer onder andere dingen af te maken. Nu dat geen werk is, komt het neer op wat ik hobbymatig doe en daarin kan ik ook prima van start gaan, allerlei ideeën hebben, meer dan de helft niet uitvoeren, niet doorgaan met het begin en afmaken is ook hierbij een probleem. Zodra het te lang duurt of de interesse verdwijnt, maak ik het niet af en omdat het geen werk is kan dat makkelijker dan als het consequenties heeft. Eind december had ik me voorgenomen hiermee wat beter leren om te gaan, iets af te maken en zowaar heb ik nu twee projecten afgerond en voor de verandering zal ik wat laten zien van het laatste project.
M113A2 US versie in Irak voorjaar 2003
Gerelateerde berichten
Tags: Hobby
February 1st, 2010 at 23:26
jeetje! ziet er goed en en de foto’s zijn ook toppie. en wat doe je er nu mee? vind het enorm knap dat je dat in elkaar kunt zetten – je hebt dus duidelijk heel veel geduld!
February 3rd, 2010 at 13:55
Dank, het blijft lastig te fotograferen maar deze zijn inderdaad niet slecht, vind dat het model er goed opstaat. Wat is ermee doe? Gisteravond en vanavond zien medebouwers dit model en het gaat nog een keer naar een wedstrijd, voor de rest is het voor mijn eigen plezier in de kast
Het is een goede oefening voor geduld, interesse houden, afmaken en niet afraffelen, een handig leerproces, dit hoeft niet mag wel en in het echte leven moet het meer en dan is dit gelukkig anders maar wel iets vergelijkbaar.
February 9th, 2010 at 20:03
Bijzonder Jogy, maar waarom oorlogstuig?
February 10th, 2010 at 20:55
Tja Tess, eigenlijk wel simpel, oorlogen hebben mij altijd geinteresseerd en voordeel van militair bouwen is dat je makkelijker fouten wegwerkt en er ook veel meer mee kunt. Ik maak verhaaltjes, mijn fantasie krijgt hierdoor alle ruimte en geleidelijk aan komt er iets uit, zoals de foto’s hierboven tonen.
February 11th, 2010 at 21:26
Verhaaltjes?
En waarom hebben oorlog jou altijd geinteresseerd?
February 13th, 2010 at 15:59
Ja, fanatasie over hetgeen ik bouw, de opmaak, opstelling, kleuren ondergrondje etc. Daar kan ik lekker op slapen. Ik droom niet over geweld, meer over hoe ik het maak, wat ik ermee doe etc.
Oorlogen laten het slechtste in mensen zien, waarom voeren mensen oorlogen, wil men de sterkste zijn, ligt er een economische reden ten grondslag, in tijden van crisis zijn er meer oorlogen. Republieken voeren vaker oorlogen dan koninkrijken en zinloze oorlogen als Irak, Vietnam en Afghanistan laten zien dat macht en techisch overwicht niet automatisch tot een overwinning leidt. Zo kan ik verder doorgaan