Dat het komkommertijd is, is aan alles te merken, om ons heen is het stil, veel mensen hebben hun vakantie gepland op hetzelfde moment zodat momenteel veel buren er niet zijn. Dat is best relaxed, kan ik mijzelf rustig horen lezen in de tuin, al is het weer sinds vandaag wat minder. We hadden zon en daar was alles mee gezegd. Het is wel zomer, dat merk ik ook aan andere dingen, mensen die opeens doordeweeks tijd hebben, terwijl ze de rest van het jaar nauwelijks aan zichzelf toekomen laat staan aan een ander. Het zal me nu ook meer opvallen omdat zelf geen onderdeel meer uitmaak van de rat-race-maatschappij.
Ook een geneugte van de zomer zijn de herhalingen op tv. Net als de dunne krant vraag ik me toch af of we in de zomer minder serieus genomen worden, alsof we herhaling op herhaling moeten zien om eindelijk te begrijpen wat we hebben gezien, waardoor we het nog erger gaan vinden. Ik vind het onbegrijpelijk, men kan toch ook iets origineels bedenken. Een klein beetje in die richting gaat Zomergasten bij de VPRO. Het programma bestaat al jaren, daar is niet nieuws aan, regelmatig zit een andere presentator aan tafel en lang niet alle gasten zijn boeiend. Zodoende keek ik zelden, al werd ik vanavond wel getrokken. Ik had de huidige presentator Jelle Brandt Cortius gezien in een serie over Rusland en dat vond ik wel interessant. Vanavond ontving hij Jan Marijnissen en dat gaf geen onaardige tv. De gekozen fragmenten waren interessant, ze kwamen uit een tijd die ik historisch gezien interessant vind en daardoor keek ik zonder door te hebben drie uur lang Zomergasten. Dat kan dus ook in de zomerreces.
Meepraten?