In een kerkje niet ver van mijn huis zat ik samen met manlief en een heleboel anderen te wachten op wat zou komen. Nadat iedereen zat hoorde ik muziek uit de boxen komen die bij mij een gedachte opwekte die niet overeen kwam met hetgeen op stapel stond. Even later stond H. broertje vooraan en volgde even later zijn op dat moment nog toekomstige bruid, binnengebracht door haar vader. Ik zag hun voorbij trekken en bedacht me dat ik dit niet meer kon doen, kan moeilijk mijn vader laten neerkomen om me weg te geven aan H. Het vervolg was vooral kindgericht, was wel aardig, aangezien er zat jong spul in de kerk zat waardoor van de tekst niet veel te verstaan was. We zaten ook onrustig en daardoor was het nog minder goed te verstaan. Het ja woord kwam wel door, het was opeens rustig, maar de vervolgende plichtplegingen gingen me volledig voorbij.

Een half uurtje later stonden we buiten en keken naar het echtpaar dat richting auto liep. We volgden iets later naar de feestlocatie dat een eindje verderop lag. Het weer was schitterend en veel was buiten gepland. We zagen een grote tafel met koffie en thee en even kwam weer de gedachte op die ik eerder had. Al pratend kwam ik er achter dat ik niet de enige was die dacht op een verkeerde plek te zitten en dat was wel vermakelijk. Veel was er niet te doen, er kon gekanood worden, waar ik geen zin in had. Daardoor begon ik me wat te vervelen, kan wel uren praten maar ook ik vind dat niet alles en zo zakte de energie en zin. Tegen half 6 volgde een borrel en het eten kwam nog later. Ik kreeg door dat het feest pas om 9 uur begon en zo was er een groot gat tussen de huwelijksvoltrekking en feest. Gaanderweg merkte ik dat mijn stemming moeilijker ging, al was het niet echt ongezellig aan tafel. De gesprekken waren leuk, af en toe wat plagerijtjes en voor de rest lekker eten, dat was goed geregeld.

Toen de zon wegtrok merkte ik hoe koud het was. Terwijl de rest buiten bleef liep ik naar binnen alwaar ik wat bekenden tegen kwam en heb daar gezellig mee staan te praten. Verder was het toch vooral rondhangen, muziek was het niet helemaal en het duurde lang voordat het bal geopend werd.  Daardoor was de zin eigenlijk weg, ik wilde wel naar huis, alleen was ik niet alleen en dus moest ik wachten tot de anderen het ook hadden gezien. Gelukkig vond het bruidspaar het een mooie dag, daar ging het ook om.

Een lang weekend met diverse activiteiten, zo stond Pasen op de kalender. Naarmate ik ouder word zeggen de dagen me steeds minder. Wat er met Pasen precies gebeurd is ben ik ondertussen vergeten, het boeit me niet meer en zowiezo met godsdienst heb ik geen al te beste verhouding. Het is voor mij vooral een excuus om andere  mensen de kwetsen en te doden en dat zit niet in mijn aard.

Het begon met een rustige voorbereiding voordat we naar een Paasmaal gingen waar me met een divers gezelschap zaten. Het was apart, niet echt pasig en het eindigde zoals het tegenwoordig daar vaker eindigt. Ik begrijp niet dat mensen soms zo egoïstisch kunnen zijn, zo hun eigen oordeel willen doordrukken en daardoor het voor anderen bederven. Ik kijk er elke keer met verbazing na en begrijp het niet. Wil het ook niet begrijpen, t’is niet mijn probleem, brand mijn vingers er niet meer aan. Zo waren we op een prettig tijdstip thuis, wat voetbal gekeken in herhaling en daarna de dag afgesloten om op de 2de dag weer op te starten.

Die dag begon sloom, buiten was het aangenaam en de tijd schoof voorbij. Dat gaat me de laatste tijd makkelijk af, weinig zin, matig vrolijk en erg afwezig en dromerig. Wel was ik verder gegaan met een projectje ondanks dat ik op het punt stond er volledig mee op te houden. Maar gelukkig komt het gevoel wat terug en zo ben ik wat actiever. Tegen het eind van de middag kregen we bezoek wat kwam mee eten. Het was leuk, samen gekookt, een biokip in zoutkorst in de oven, speachelaardappelen (is een baktechniek wat ze in Zuid Duitsland gebruiken) en als afsluiter ouderwets gekookte pudding van vanillestaafjes, met een flensje gevuld met appel. Lekker, uitgebalanceerd in goed gezelschap, een stuk beter dan de avond ervoor. Wat dat betreft sloot het goed af en vandaag is het dinsdag, is dat dag behoorlijk gevorderd en begint mijn project er beter uit te zien.

Vroeger en dan praten we dus over de vorige eeuw, vond ik volkswagenbusje leuk om te zien, ze waren handig, lelijk en niet duur. Ook kevertjes waren schattig, thuis hebben we een aantal gehad en ze stelden ons altijd voor nieuwe verrassingen.

De meeste busjes zijn veel ouder dan ik en ik vind ze leuk om ze te verzamelen. Onlangs gaf Revell een nieuwe versie uit van het T1 model en binnenkort ben ik van plan dit model te bouwen.

Revell Germany 1/24 scale Volkswagen T1 “Samba Bus” – FineScale Modeler Magazine.

Mocht je denken, waar is Jogy, het zou kunnen dat iemand dat denkt natuurlijk

Mij ligt de komende twee weken voor de buis of kijkt naar de herhalingen van de wedstrijden tijdens de Winterspelen: http://www.vancouver2010.com/

Vroeg was het, erg vroeg en de gehele route zat ik slapend naar H. Pas in Bocholt werd ik wat wakker, het was buiten heerlijk weer en dat was een mooie reden de eerste koffie in de zon te drinken in goed gezelschap. We waren op een schermtoernooitje waar veel bekenden waren en dan vind ik het wel leuk mee te gaan. Vaak blijf ik thuis, het kan me niet echt boeien en dagen rondhangen in een sporthal kost me dagen om van bij te komen.

Rond een uur of 6 waren we klaar en reden naar huis en gingen eten met een aantal anderen in een zeer luxe toko. Eten was heerlijk, gezelschap was goed, toch ging ik met een kapot gevoel weg en heb er de nacht van liggen spoken met allerlei gedachten en een lichaam die het late eten moeilijk verwerkte. Hierdoor was ik zondag laat wakker en zat met nat haar in de auto omdat we naar een verjaardag moesten. De komende dagen staat bol van familie dingen, er is van alles jaren en het sluit af met een trouwerij en dan kan ik mezelf oprappen. Maar goed, een feestje was aardig, we moesten beide erg op gang komen en het ging pas werken toen we met een zusje van H. gingen eten. Dat was gezellig, gesprekken waren van lachen tot zeer serieus en warm en het eten smaakte goed. Veel simpeler dan zaterdag maar ik voelde me wel een stuk beter op mijn plaats.

H. is naar bed en ik kijk een voetbalprogramma waar meer gelult dan gevoetbald wordt en dat is een goede reden dit verhaaltje af te sluiten en de weg naar bed te zoeken.

Moest ik maandag op tijd op, vandaag had ik de hele dag voor mijzelf. Zelfs als bijna werkloze kan ik niet eens alle dagen uitslapen. Moet er niet aan denken dat ik aan het werk moet, dat vroege opstaan zal nooit mijn vriend worden, nooit van mijn levensdagen.

De krant bood weinig leuks, het mag dan komkommertijd zijn, er staat een hoop misere in zodat je dat al bedorven kan zijn voordat het begonnen is. Meestal lees ik de eerste twee pagina’s en ben dan klaar met ontbijt zodat ik de rest niet hoef te lezen. Tijdens de lunch lees ik dan de rest en het tweede katern wat een soort uitgeschoten tijdschrift is. Elke dag wat anders en slechts enkele dagen per week interessant genoeg om meer te lezen dan de sportpagina’s.
(more…)