Een tijdje geleden was ik in aanraking gekomen met EFT, een redelijk nieuwe methode binnen de psychiatrie. De eerste ervaring was positief, ik had de stemming behoorlijk om kunnen zetten en kon het een aantal dagen volhouden zodat ook de rest van mijn lichaam en geest zich konden aanpassen tot een vrolijker kijk op de gang van zaken.

Daarom was een tweede EFT niet beangstigend en liet ik het toe. We hadden krap tijd en op een of andere manier raakte het bij mij meer aan dan ik eerst had gedacht. Dat was schrikken en ik kreeg het ook niet goed voordat ik de deur uitging. Het voelde niet fijn, ik voelde me leeg en verdrietig en had er echt de balen van. Gelukkig klaarde het in de loop van de middag op en in de avond ging het beter.

Ondertussen loopt het ritalin proces door, dosis is iets verhoogd en dat werkt goed, concentratie is beter, al is de afleiding aanwezig en dat is soms lastig. Me helemaal focussen kan ik wel, al vind ik dat onderbrekingen vervelend en kan er boos over worden. Door de ritalin kan ik rustiger denken en daardoor zie ik meer van mijzelf, hoe ik in hokjes denk, nooit dingen tegelijk doe, altijd na elkaar en als ik afgeleid wordt, het voorgaande kwijt ben. In mijn hoofd zit een mindmap met allemaal vakjes en die staan voor bepaalde onderdelen in mijn leven. Zo zijn mijn dagen ook vakjes die ik in een vrij vaste vorm uitvoer. Het is een ontdekkingsreis en dat geeft behoorlijk rust, iets wat ik bijna niet kende,

Tags: ADHD

This entry was posted on Friday, July 15th, 2011 at 11:15 and is filed under Kronkels. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.