De parkeerplaats was redelijk leeg en vooral heel rustig, zodat ik na drie rondjes eindelijk een plek vond die me beviel. Had duidelijk last van een vorm van besluiteloosheid. Dat begon al voor vertrek, na eerst een jasje aangedaan te hebben, besloot ik na de eerste stap buiten de deur dat het te warm was en even later had de jas plaats gemaakt voor een tas.
Minder dan een minuut later liep ik door de deur van de apotheek. Af en toe kom ik hier om de voorraden aan te vullen en doordat het rustig was dacht ik snel buiten te staan. Voor mijn ogen zag ik acht dames met dezelfde kleur jas rond te wandelen, praten, zoeken en volledig met elkaar bezig zijn. Nadat ik me omdraaide zag ik dat ik de enige was die stond te wachten. Ook nadat ik een stap dichterbij deed, kreeg ik geen aandacht. Wel was ik opgemerkt, zag ik uit een beweging en dat leidde zowaar tot iemand die naar de balie kwam. “Ik kan u niet helpen, heb geen baliedienst, mijn collega van de balie komt zo”. Ok, zag het verschil niet, maar goed wie ben ik om over de organisatie van de apotheek een mening te hebben.
Daar stond ik, nu met de wetenschap dat ik wist wie de balievrouw was en wie niet. Het begon me wat te vervelen en ik wenkte de dame die me net de medeling deed. Voordat ik iets kon zeggen, begon zij: “Ze komt zo, ik mag u echt niet helpen”. Ik geloof dat ik een heel verbaast gezicht trok en dat leidde tot meer actie, zelfs tot de komst van de balievrouw. Dat was me een prestatie en ze vond ook nog de medicatie waardoor ik helemaal overdonderd buiten stond en zag op mijn telefoon dat ik op een minuut na een kwartier bezig was geweest het zakje met pillen te krijgen, terwijl het toch zo rustig leek te zijn.
De R zit in maand en dat betekent koud, vocht, mosselen en veel kleurrijke luchten en bladeren. De een vindt dit een prettige periode en anderen juist niet als de blaadjes gaan vallen. Zelf vind ik het wisselend, regenachtige dagen, vooral veel achtereen maken niet vrolijk, aan de andere kant vind ik de kleuren wel fascinerend en zo maakt het dat het leven komt en gaat zoals het gaat.
De berichten zijn gewoon te lezen, reageren mag altijd, vind ik ook gezellig, behalve als er spam is, heb geen behoefte aan erotiserende bijverdiensten, vind het zo prima.
Dit gaat het nieuwe beeld vormen, donker, wel kleurrijker en dat gaat beter passen, alleen moet ik wel wat aanpassen en dat betekent dat het er af en toe vreemd uitziet, alleen al dat gewissel vind ik niks, vandaar deze keer een lang ontwikkelende verandering.
Vrouwen mogen beschikken over hun eigen lichaam, daar ben ik het helemaal mee eens, wij bepalen wanneer we zwanger willen worden, natuurlijk mag de man meepraten, uiteindelijk is het lichaam van de vrouw de drager en uitvoerder.
Behalve via de natuurlijke weg is er jaren mogelijk via andere methodes zwanger te worden. Voor vrouwen die op deze manier toch hun kinderwens kunnen vervullen is dat prettig. Jonge, verse eicellen invriezen kan ook al jaren, toch wat het vandaag nieuws dat men nu eicellen wil invriezen van vrouwen op jongere leeftijd zodat ze als ze er aan toe zijn de eicellen ingeplant kunnen krijgen om zo zwanger te raken.
Op het eerste gezicht vond ik het geen nieuws, dit kon toch, alleen de reden is nu echt niet medisch, maar maatschappelijk. Hiermee maken we oudere ouders met alle gevolgen van dien. Waarom zou ik boven mijn 40ste nog kinderen willen, ik ben dan zestig als ze 20 zijn en die combinatie ligt wel heel ver uit elkaar. Tuurlijk is het mooi dat het kan en voor sommige vrouwen een uitkomst, maar dit riekt vooral naar luxe en naar het belang van de vrouw en niet het belang van het kind.
Afgelopen dagen herhalingen van Lowlands bekeken en ik vond dat een aardig nummer wat in mijn hoofd bleef rondzingen.
Wil je ook meegenieten, walgen, noem het maar op, klik op de video!
Het is me toch een feest in het Haagse, de krant staat er dagelijks mee vol, niets is bekend over de kabinetsformatie, heerlijk al dat stiekeme gedrag, ze nemen de democratie toch al niet serieus, wie dat nog wel denk houdt zichzelf voor de gek.
Het CDA kronkelt en wankelt meer en meer naarmate de gesprekken vorderen neemt de onzekerheid binnen de gelederen toe. De oudjes roeren hun stokjes, dreigen naar D’66 of Groen Links over te stappen, of ze daar op CDA-ers zitten te wachten? Petities voor en tegen zijn al afgeleverd, hadden geen effect, immers het congres beslist, maar ik ben benieuwd hoe de brieven van Lubbers vallen. Ze schijnen in mijn krant te staan, zal wel morgen zijn, kon het vandaag niet vinden, maar het is wel apart, eerst de boel bij elkaar brengen en nu om een time-out te vragen? Waarom? Wat levert dat op? Gaan ze eerst dan alle CDA dissidenten plat knuppelen? Ik ben benieuwd. Ondertussen knettert Wilders vrolijk door, hij zal zijn mond niet gaan houden en is de lachende derde bij dit gelubber van het CDA.
... leven in mijn hoofd als ik lekker op de bank of in bed lig en het leven in mijn hoofd verbeeld. Een deel van deze gedachten durf ik toe te vertrouwen aan de wereld op deze blog van een prettig gestoorde en af toe zwart denkende ADHD-er.
Mijn teksten hebben fouten, woordblind heette dat vroeger, nu hebben ze er een duur woord voor. Ik denk te snel en schrijf te langzaam en vergeet daardoor woorden of er staat iets anders dan ik had bedoeld. Schrik niet, gewoon doorlezen! "A lot of facts and a bit fiction" is waar het om draait.
Ik schrijf zonder directe herkenning voor degene die ik noem, al weet ik dat sommigen zich zullen herkennen.
Hersenspinsels & Kronkels is een vervolg op Jogy's weblog.
Meepraten?